04 - මාලන් සැමුවෙල්ස් සාමිවරයාගේ මෝල් කුලප්පුව Episode 03

හෝම්ස් බොක දමා එනතුරු මම සැටියේ වාඩිවී ස්ටූල් එක මත තිබූ ගමගේ මල්තෝර බීඩියක් ගෙන දල්වාගතිමි.කක්කුස්සිය පැත්තෙන් ඇසෙන අති භයංකෘත ශබ්ද නිසා හෝම්ස් ධාරානිපාත බොකක් නිදහස් කරන බව මා දැනගතිමි.මෙතෙක් තිබූ අධික උණුසුම් කාළගුණය අවසන් වී ලන්ඩනයට දරුණු වැහිබර තත්වයක් උදා වී තිබුනු අතර.උදේ පාන්දරම පටන්ගත් නා කපන වැස්ස තවමත් අඩුවක් නොතිබිණි.ඒ මදිවට දැඩි සීතලක් ලයින් වී තිබුනු නිසා මට දාහතරවැනි වතාවටත් පම්ප් එකක් ලෝඩ් විය.මුත්‍රා බොක්කට ඩ්‍රෝවින් පින් වලින් අනින්නාක් මෙන් සැරටම පම්ප් එක ලෝඩ් වී තිබුනු නිසා මා සිටියේ දැඩි අපහසුවෙනි.හෝම්ස් කාරයා ටෙන්ඩර් පදනම මත කක්කුස්සිය බදු අරගෙන තිබුන නිසා මම ගිනි උඳුනට මුත්‍රා කලෙමි.ගිනි උඳුන දල්වා නොතිබුණු අතර අළුගොඩේ පම්ප් එක හඳුනාගැනීමට අපහසු වන ලෙස දර කැබැල්ලකින් අඟුරු ගොඩ මෙහෙක් මෙහෙක් කල මා මොකුත් නොකලාක් මෙන් සැටියේ වාඩිවී බීඩි පානය කලෙමි.මද වෙලාවකින් හෝම්ස් එලියට පැමිණියේ සිනාමුසු මුහුණෙනි.

"සුබ උදෑසනක් මිත්‍රයා...ආයෙ බෙහෙතකටවත් බෙට්ටක් ඉතුරු කරගත්තෙ නෑ.ඔක්කොම දැම්මා." හෝම්ස් කීවේ සතුටිනි.
"පුදුමයි බං උඹේ බොක ප්‍රෙෂර් එකට කක්කුස්සි පෝච්චිය පුපුරන්නෙ නැති එක." මම කීවෙමි.

"කක්කුස්සි පෝච්චිය කෙසේ වෙතත් උඹේ ඔළුගෙඩිය නම් පුපුරන්න උත්සහ කරල තියෙන බවක් පේනව වොට්සන්.මොකද ඊයෙ රෑත් උඹ සන්ලයිට් කැටේ පෑගිල බාත්රූම් එකේ ලිස්සල වැටුනද?" හෝම්ස් ඇසුවේ කට කොනකින් සිනාසෙමිනි.ඊයෙ රාත්‍රියේ මේරි මැටි කොරහ කෑල්ලෙන් දමා ගසද්දී ඉන් දිවි ගලවාගැනීමට මා එහාට පැන්න මොහොතේ ඔළුව ටීවී ස්ටෑන්ඩ් එකේ වැදුනු අතර නළල නිල් පැහැවී තඩිස්සි වී තිබිනි.කරුමෙට මේ ගෝතයා එය දැක තිබිනි.
"අනේ නෑ හෝම්ස්.ඊයෙ අපෙ පොඩිඑකා ගෙදර පාපිස්ස යටින් ජිල්බෝල ටිකක් තියල තිබුනා.ගෙට ගොඩවෙන්න අඩිය තියනව විතරයි මතක.සිහිය එනකොට මං හිටියෙ මේරිගෙ උකුලෙ ඔළුව තියාගෙන.ඒකි උණු අළු පොට්ටනියකින් තැව්ව හෝම්ස්.පට්ට ආදරයක් තියන්නෙ ඒකිගෙ.රත්තරං ගෑණි බං." මම යන්තම් පචයක් ගොතාගත්තෙමි.
"අහා...එහෙමද.මං හිතුවෙ උඹ ගෑණි ඉස්සරහ හැමිනිලා ආර්යාවගෙ ගුණ වයන්න ගිහින් ආපදාවකට ලක් උනා කියල.කාරි නෑ වොට්සන්.මේ දවස්වල කැ#ම සීතලක් තියෙන්නෙ බං.ඉඳපං මං ගිනි උඳුන දල්වන්නම්." කියූ හෝම්ස් නැගිට ගොස් ගිනි උඳුන දල්වන්නට ගත්තේය.
"පුහ්ක් විතරක්...හු#ත.හුරිජ්ජ ගන්දස්සාරෙ බෑ.මී හුරිජ්ජ නෙවෙයි.මේ මනුස්ස හුරිජ්ජ.ම්ම්හූ ම්හ්හ්." වඩාත් ඉව කර බලමින් හෝම්ස් කීවේය.
"ඔබ කොහොමද හෝම්ස් හරියටම කියන්නෙ ඔය මනුස්ස හුරිජ්ජ කියල." මම ඇසුවෙමි.
"අනෙ නිකං පලයං වොට්සන් යන්න.හුරිජ්ජ ගඳ අනුව ජීවියා හඳුනාගැනීම කියල පොත් පිංචකුත් ලියපු මට මේක මහ කජ්ජක් නෙවෙයි.මං හිතන්නෙ හඩ්සන් ගෑණි මාත් එක්ක තියෙන තරහට හොරෙන්ම ඇවිත් මේකට හුජ්ජ කරල යන්න ඇති.ගිනි උඳුන දල්වගන්න බැරුව සීතලට ගල්වෙලා මං මියයාවි කියල ඒ ගෑණි හිතන්න ඇති.වල් සුක්ති." හෝම්ස් කීවේ තරහෙනි.
"ඒක වෙන්න පුළුවන්ද හෝම්ස්.හඩ්සන් ගෑණි කොහොමද හරියටම ඒම් කරල ගිනි උඳුනට හුජ්ජ කරන්නෙ.ඕකිගෙ කකුල දිගේ බේරෙයි නෙව." මම කීවෙමි.
"උඹ නොදන්නව උනාට හඩ්සන් ගෑණි ඉලක්කෙට මුත්‍රා කරන්න පොල්කොළ පාවිච්චි කරනව බං.පොල්කොලේ ගානට තියල පීල්ල දිගේ ඕනම ඉලක්කෙකට මූත්‍රා කරන්න ඕකිට පුළුවන් මිත්‍රයා.ඒ උනාම මේකෙන් එන්නෙ කසිප්පු බීපු එකෙක්ගෙ හුරිජ්ජ ගඳ.හඩ්සන් ගෑණි බොන්නෙ ගල් විතරයි.එතනින් මගේ සැකය වෙනත් පැත්තකට යොමුවෙනව වොට්සන්" හෝම්ස් කීවේ තවදුරටත් ඉව කර බලමිනි.
"ඕක හොයාගත්ත කියල උඹට ලැබෙන ප්‍රතිලාභයක් නෑනෙ හෝම්ස්.අර ගැටලුව ගැන මොකක්ද උඹ දරන අදහස." සීන් එක මාට්ටු වීමට යන බව වැටහුණු නිසා මම කීවෙමි.
"මොන ගැටලුවද බං." හෝම්ස් ඇසුවේ පුදුමයෙනි.
"අර බං සැමුවෙල්ස් කාරයගෙ මෝල් කුලප්පුව.මොකද උඹ වැඩේ අතෑරල දැම්මද?"
"ටහිකේ වොට්සන්.මට හාංකවිසියක් මතක නැතිඋනා.මං අර ගෑණිගෙන් ඇඩ්වාන්ස් එකකුත් ගත්ත බං.අපි දැන්ම යමු සැමුවෙල්ස් බංගලාවට.ගිහින් බලමු ඉතිරිවෙලා තියෙන වැදගත් තොරතුරු මොනවද කියල.ඔය කොයික උනත් මේ ගිනි උඳුනට හුරිජ්ජ කරපු එකාව නම් මං අල්ලගන්නවමයි.අල්ලගෙන ඕකගෙ ප#ය කපල මැනිං මාකට් එකට දාල පො#නයන්ට වෙන්දේසි කරනව.ඊට පස්සෙ උඹට පුළුවන් ගිනි උඳුනේ මුත්‍රා අභිරහස කියල පාඨකයන්ට රසවත් කතාවක් ලියන්න." හෝම්ස් කීවේ පිටත් වීම සඳහා සූදානම් වන අතරතුරදීය.
"ප#ය කපල මං මැරිල ගියාම කොහොම කතා ලියන්නද හෝම්ස්.උඹ නිකං රෝංග් ටර්න් කාරයෙක් වගේනෙ.උඹත් එක්ක ඉන්නත් බයයි." මම කීවෙමි.
"වොට්සන් ඔවා...ඊයා හලෝ." හෝම්ස් කෑගැසීය.
"හරි හරි බං.උඹ කක්කුස්සි බදු ගත්තම අපිට පම්ප් එකක්වත් දාන්න තැනක් නෑනෙ.ඉවසගන්නම බැරිතැන මං මේකට සූ පොඩ්ඩක් දැම්ම තමයි.උඹට තේරෙන්නෙ නෑ හෝම්ස් පම්ප් එකක් උහුලං ඉන්න තියෙන අමාරුව." මම කීවෙමි.
"පුස්සැල්ලගෙ පන්ති ගිහිං ඉන්ටවල් දෙනකං පම්ප් එක බ්ලොක් කරගෙන ඉඳපු අපිට ඕකෙ අමාරුව කියල දෙන්න ඇවිත් හොම්බ කට සමතලා කරගන්න එපා මහත්තයෝ.සමහර දවස්වලට ප#ය අගිස්සෙ ගැටයක් දාගෙන තමයි උහුලං හිටියෙ.කාරි නෑ වොට්සන්.උඹට අදට සමාව දෙන්නං.අපි දැන්ම පිටත්වෙමු කැළණිමුල්ලෙ සැමුවෙල්ස් බංගලාවට.යනගමන් බැරියැ විස්තර කතා කරගන්න." හෝම්ස් කීවේ සාමකාමී ස්වරයෙනි.
ජෝකර් වීථියේ අපගේ නවාතැනින් අප පිටත්වන විටත් දරුණු ලෙස වර්ෂාව පතිත වෙමින් තිබිනි.අප දෙදෙනාම වැහි කබා වලින් සැරසී සිටි නිසා වැස්ස එතරම් බාධාවක් නොවුනු අතර මහජන බැංකුවෙන් අළුත් අවුරුද්දට හෝම්ස්ට ලැබී තිබූ ලොකු කුඩය හඩ්සන් මහත්මිය විසින් ඉල්ලාගෙන ගොස් නැතිකර තිබිනු නිසා වැහි කබාවලින් පමණක් ආරක්ෂාව සලසාගැනීමට අපට සිදුවිය.ගවමුත්‍ර පිරවූ රිවෝල්වරය දමාගැනීමට හෝම්ස් අමතක නොකලේ සැමුවෙල්ස් කාරයාගෙන් ලිම්කික අතවර සිදුවීමට ඉඩකඩ ඇති නිසාවෙනි.වැස්ස නිසා මාවත පාළුවට ගොස් තිබුණු අතර හයර් එකක් නැතුව වේලි වේලි සිටි තණ්ඩලේ මමාගේ අශ්ව කරත්තයෙන් අපි පිටකොටුව බලා පිටත් වීමු.
"අපි සරලව හිතුවට මේක බොහොම සංකීර්ණ ගැටලුවක් මිත්‍රයා.මේකෙ අගක් මුලක් ගලපගන්න මටත් තරමක් අපහසුයි.ඇත්තම කිව්වොත් මාත් ගැටළුවෙ හිරවෙලා ඉන්නෙ." අප අශ්ව කරත්තයෙන් ගමන්ගන්නා අතරතුර හෝම්ස් කීවේය.
"සහතික ඇත්ත මහත්තයෝ.ඔක්කොම කාණු හිරවෙලා.වතුර බහින්න තරමක් අපහසුයි තමා.ඒකනෙ කොළඹ ඒරියල් එකම යටවෙලා තියෙන්නෙ.ආණ්ඩුවෙ එවුන්ට අගක් මුලක් ගලපගන්න බැරුවයි ඉන්නෙ." වැස්සේ හඬ අභිබවමින් තණ්ඩලේ මාමා කීවේය.
"වැස්සට මුගේ කන් අගුල් වැටිලා.කියන එක නෙවෙයි ඇහෙන්නෙ.අනුන්ගෙ කතාවලට ජනේලෙන් පුක දෙන්නැතුව කට වහගෙන ඔය කරත්තෙ හරියට දක්කපං තණ්ඩලේ මාමා." හෝම්ස් උස් හඬින් කීවේය.
තණ්ඩලේ මාමා දිගින් දිගටම ජනේලෙන් දෙන්න ගත් නිසා පිටකොටුවට එනතුරුම හෝම්ස් සහ මම නිහඬව පැමිණියෙමු.තදබදයෙන් සහ තෙරපීමෙන් කුර්තාෆ් වූ සීටීබී ලදරමක එල්ලීගත් අප සෑහෙන දුෂ්කර ගමනකට එළඹියෙමු.සුදු ඇන්ටි පාරකට ඔටෝම ජැකක් සෙට් වීම නිසා ප්‍රීතියෙන් මුසපත් වී සිටි හෝම්ස්ට ගමනේ වෙහෙසකර බවක් දැනුනු බවක්වත් පෙනෙන්නට නොතිබිණි.කරුමෙට මට සෙට් උනේ යාර දෙකක් පමණ දිගට යටි රැවුල වවාගත් බඩ තඩි නාකි මරක්කල මුදලාලියෙකි.මාර්ගය තරමක් ජලයෙන් යටවී තිබුණු නිසා බසය ගමන් කලේ නාකි ඉබ්බා හොර ගෑණි බලන්න යන්නාක් මෙන් ඉතා සෙමිනි.පැය එකහමාරක පමණ කටුක බස් ගමනකින් පසු කෙටි බෝට්ටු ගමනකින් අප සැමුවෙල්ස් බංගලාව වෙත පැමිණියෙමු.කැළණිමුල්ල ඒරියල් එකම ගංවතුරින් යට වී තිබුණු නමුත් සැමුවෙල්ස් බංගලාව තිබුණු ප්‍රදේශයට ගංවතුරින් බලපෑමක් වී නොතිබිණි.අඩි 8ක් පමණ උසට තිබූ වතුරෙහි බෝට්ටුවෙන් ගමන් ගන්නා අතරතුර හෝම්ස් වතුරට මූත්‍රා කල අතර එය ජලය සමග සංයුක්ත වී ගොස් ගංවතුරේ බැස කිඹුලන් සමග සුහදව සමූහ ඡායාරූප ලබාගත් කෙල්ලන් සෙට් එකක් නහවමින් ගලාගෙන ගියේය.
"මේ ගංවතුරින් ආපදාවට පත්වෙච්ච අයට රජයෙන් මොකුත් ආධාරයක් ලැබුනෙ නෑ නේද මහත්මයා." නිහඬතාවය බිඳිමින් හෝම්ස් ඇසුවේ බෝට්ටුව පැදවූ තරුණයාගෙනි.
"නැත්තෙ මොකද මහත්තයෝ.අපේ සුජීව සේනසිංහ මහත්මයා මේ ජනතාවට කෙහෙල්ගෙඩි වලින් ආධාර කලා.මේ මිනිස්සුන්ට ඉතිං කොච්චර කලත් මදිනෙ" ඔහු කීවේය.වැඩිදුරටත් පැවසූ දේවල්වලට අනුව ඔහු රජ ටොයියෙක් බව පෙනීගිය නිසා අප නිහඬව සිටියෙමු.කෙසේවෙතත් අප සැමුවෙල්ස් බංගලාවට පැමිණෙන විට උදෑසන 11 පමණ වී තිබිනි.
සැමුවෙල්ස් බංගලාව ඉතා මනරම් වටපිටාවක සාදා තිබූ විශාල පැරණි දෙමහල් මන්දිරයකි.නගරබද ප්‍රදේශයෙන් තරමක් ඔබ්බට වන්නට තරමක් පාළු පෙදෙසක පිහිටා තිබුණු වලව්ව වටවී තිබුනේ උස් තාප්පයකිනි.අප වලව්වේ ගේට්ටුව අසලට ගොස් කෑමොර දුන්නෙමු.
"වලව්වෙ කවුදෝ...ආර්යාව හැමනිලා...අපි ආවා." එකසිය දාහතරවන වතාවටත් හෝම්ස් යටිගිරියෙන් කෑගැසූ පසු වයස්ගත කුදගැහුණු සේවකයෙක් විශාල වත්තේ කෙලවරක සිට නොන්ඩි ගසමින් පැමිණ ගේට්ටුව විවෘත කලේය.
"මොකද්ද අයිසේ මෙච්චරවෙලා උඹ පුක් ගැහුවද.අපි මේ පන යනකං කෑගහනව මෙතන." හෝම්ස් ගුගුලේය.
"කෑගහන සද්දෙනං මට ඇහුණ මහත්මයා.ඒත් මට ඉක්මනට ඇවිදගන්න බෑ." ඔහු කීවේ අපහසුවෙනි.
"අෆ්ෆටසිරි වොට්සන්.මූ ඇවිදින්නෙත් බකල් ගහ ගහ.සැමුවෙල් පවර් තමයි.නාකි සිකුරුටි කාරයෙක්ටවත් උගෙන් බේරිල්ලක් නෑ වගේ." හෝම්ස් මගේ කනට කර රහසින් කීවේය.
"මොකද ලොකු උන්නැහේ බකල් ගහන්නෙ.අසනීපයක්වත්ද." මම ඇසුවෙමි.
"අසනීපෙ මට නෙවෙයි මහත්මයා.අර මාලන් සැමුවෙල්ස් කියන පො#න සාමියට.අපිට තමයි ඒකටත් වන්දි ගෙවන්න වෙලා තියෙන්නෙ.උඹට කියන්න මහත්තයෝ මං කක්කුස්සිට ගිහින් පහත් වෙන්න ඕන නෑ.යන්තං නැවෙනකොට බෙට්ට හැලිල ඉවරයි.ගඟකට බහින්න බෑ දණ්ඩි රිංගනව.ගංවතුරට බහින්න බෑ පාවෙලා එන බඩුමුට්ටු පොල්ගෙඩි හිරවෙනව." ඔහු කීවේ තරහෙනි.
කලින් බාගයක් බී නිවා තිබූ මල්තෝර බීඩි කොට කෑල්ලක් සාක්කුවෙන් ගත් හෝම්ස් එය සන්තෝසමක් ලෙස මුරකරුට දුන්නේය.ගේට්ටුවේ සිට බංගලාවට යාර පන්සීයක පමණ දුරක් ඇවිද යාමට තිබිනි.බිම ගල් අතුරා මැනවින් සකසා තිබු අතර වත්තේ මල් වවා අලංකාර කර තිබිනි.දෙකේ පුළුං ගස් සහ ඔයිය පතන කොල වැල් බංගලාවට අලංකාරයක් එක් කල නමුත් මෑතක සිට ගෙවත්ත හරියාකාරව නඩත්තු කර නොතිබුණු බව පෙණුනි.සැමුවෙලා පු# පලන්න එන නිසා සේවිකාවන් බංගලාව හැරදමා ගොස් තිබුනු නිසා එසේ වන්නට ඇති බව අප නිගමනය කලෙමු.
හැමනිලා ආර්යාව පැමිණ අපව ඉතා උණුසුම් අයුරින් පිළිගත් අතර තෙමිච්ච කුකුළන් දෙදෙනෙකු ලෙස සිටි අපිට සිසිල් කල සන්ක්වික් වීදුරු දෙකක් සමග අයිස්ක්‍රීම් කන්නට දුන්නේ ඉතා හිතවත් අයුරිනි.ඇය ඇඳ සිටි කොටු කොටු කොට ෂෝට සහ තුනී ස්කිනර් එක දුටුවන්ගේ නැග්ගවීමට සමත් ලයින් එකක් ඇයට ලබාදී තිබිනි.
"ඇත්තමයි මේ වේcගෙ පුතා කරන වැඩවලින් මට නිවනක් නෑ හෝම්ස් මහත්මයා." ආර්යාව කීවේ තරහෙනි.
"ඒ ඇයි ආර්යාවෙනි.ඊයෙත් සාමිවරය ඔබට පුk ඇරියද." මම ඇසුවෙමි.
"ඒක නම් ඉතිං හැමදාම වෙන දෙයක්නෙ දොස්තර මහත්මයා.මේ එහෙම කතාවක් නෙවෙයි.අපේ සාමියා නිසා ගම්පහ කෙල්ලො සමූහ ගැබ් ගැනීමකට ලක්වෙලා.ඒ කෙල්ලන්ගෙ පවුල්වල එවුන් ඇවිත් වන්දි ඉල්ලනව කියහංකො." ආර්යාව කීවේ කලකිරීමෙනි.
"සමූහ ගැබ් ගැනීමක්.කොහොමද ආර්යාවෙනි එහෙම එකක් වෙන්නෙ.සාමිවරයට ප#යවල් ගොඩක් තියෙන්නවද." මම ඇසුවෙමි.
"හහ්...හහ්..හා. ගොන් කතා කියන්න එපා දොස්තර මහත්මයා.මේක උනේ එහෙම නෙවෙයි.එදා ගංවතුර ගලපු වෙලාවෙ බෝට්ටුවෙන් ගම්පහට ගිහින් එද්දි ගෙදරක උඩ තට්ටුවෙ ඉඳපු කෙල්ලෙක්ගෙ බුරුසක් දැකල අපෙ මිනිහ බෝට්ටුවෙ ඉඳන් ප්‍රසිද්ධියෙ අtea ගැහුවලු.බඩු ටික වැටිල තියෙන්නෙ වතුරට.ඒ කලබල අස්සෙ එතන වතුරෙ බැහැල සෙල්ෆි ගහ ගහ හිටපු කෙල්ලො අට දෙනෙක් සෙනිකවම ගැබ්බරවෙලා" ආර්යාව කීවේ කොන්ඩය ලිහා නැවත ගැටගසන අතරතුරදීය.
"ටහිk.ඒව පාවෙල යනවනෙ නේද.මට නම්.හරිම කනගාටුයි ආර්යාවෙනි." මම කීවෙමි.
"මං මීට කලිනුත් වතාවක් කිව්වා.මෙතන රහස් පරීක්ෂකයා මම.ඔය විස්තර මට කියන්න ආර්යාවෙනි.මූට කියල වැඩක් නෑනෙ.හරි...කමක් නෑ.කෝ දැන් සාමිවරයා.අපිට එතුමව බලන්න පුළුවන්ද." දෙයියනේ කියල මටත් හොඳ මුවෙක් දඩයම් වීගෙන එනකොට වන සංරක්ෂණ එකේ නිළධාරීන් මැද්දට පැන්නාක් මෙන් හෝම්ස් ඉරිසියාවෙන් කෑගැසීය.

* හතරවන කොටසින් හමුවෙමු *